Harfa Boża

„Przy harfie podam swą zagadkę” (Ps. 49:4)

Trafny tytuł

Tytuł Harfa Boża okazał się bardzo trafny, podobnie układ książki. Biblijne prawdy (czyli głębokie myśli Boże) przedstawiono w kolejnych rozdziałach w prosty i ujmujący sposób jako zestaw dziesięciu strun harfy. Celem tego było wykazanie „wspaniałej i doskonałej harmonii różnych nauk Pisma Świętego” niczym „przyjemnej melodii”. Zob. Psalm 92:1-3, 5

SŁOWA Psamu 49:4 stały się mottem pierwszego rozdziału książki zatytułowanej Harfa Boża, wydanej w r. 1921 przez Świadków Jehowy (wtedy jako Międzynarodowe Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego).

Podręcznik ostatecznie osiągnął nakład aż 5.819.037 egzemplarzy w 22 językach. Znalazło się w nim 11 pięknych rycin. Niektóre z tych ilustracji (np. przedstawiające Dawida z harfą czy Jezusa pukającego do drzwi) wykonano w oparciu o kolorowe przezrocza z Fotodramy stworzenia.

W książce napisano: „Dawid doskonale grywał na harfie o dziesięciu strunach. To pięknie wyobraża, jak w pozafigurze Jezus i członkowie Jego ciała, umiejętnie używają harfy Bożej, to jest rozumieją zasadnicze nauki Planu Bożego i innym chętnie pomagają zrozumiewać je. Dlatego owe dziesięć strun harfy, trafnie reprezentują dziesięć zasadniczych doktryn, czyli prawdziwych nauk Boskiego Planu.”

Dziesięć strun harfy

Zasadnicze prawdy biblijne ujęto jako struny harfy. W 10 rozdziałach tej 382-stronicowej książki udowodniono na podstawie Pisma Świętego:

(1) że Jehowa Bóg stworzył ziemię i doskonałych ludzi, Adama i Ewę na niej, mając niezmienne zamierzenie, aby ziemia stała się Rajem (Izajasza 45:18),
(2) że na skutek nieposłuszeństwa i buntu wymierzono ludziom sprawiedliwą karę, którą jest śmierć, a nie wieczne męki,
(3) że Jehowa pamięta o obietnicy dotyczącej uratowania dzieci Adama i zawarł przymierze z Abrahamem co do jego Potomka i błogosławienia całej ludzkości,
(4) że zgodnie z przysięgą daną Abrahamowi narodził się Jezus, jako doskonały człowiek, bezgrzeszny Syn Jehowy, obiecany Potomek (Galatów 3:16),
(5) że Jezus dochował Bogu całkowitego posłuszeństwa; jego śmierć stanowi wartość Okupu jako cenę uwolnienia dzieci Adama z niewoli grzechu,
(6) że Jehowa wskrzesił swego Mesjasza z grobu; Jezus wstąpił na wysokość, dając wszystkim ludziom gwarancję sposobności otrzymania życia wiecznego,
(7) że została objawiona Boża tajemnica dotycząca powołania „zboru świętych” — czyli namaszczonych Chrześcijan — do życia na duchowym poziomie, w niebie,
(8) że nasz Pan zgodnie z licznymi proroctwami powrócił oraz że żyjemy w okresie jego niewidzialnej obecności (Mateusza 24:3, 37, z greckiego parousia),
(9) że wkrótce nastąpi uwielbienie „kościoła Chrystusowego” składającego się z Jezusa Chrystusa, jako Głowy, i 144 000 członków Jego ciała (Kolosan 1:18),
(10) oraz że nastąpi Restytucja, czyli „przywrócenie wszystkiego” co utracił Adam; cała ziemia stanie się Rajem ku chwale Boga (Dzieje 3:21).

Niezmienne zamierzenie Jehowy odniesie tryumf. Umarli wstaną, a miliony obecnie żyjących nigdy nie umrą!

Melodia, która napełnia radością

Na stronie 21 czytamy: „Kto zrozumie te zasadnicze nauki i może ocenić piękność i harmonię wykazaną w nich, ten jest tym samym uzdolniony do grania na harfie Bożej, a słodka muzyka jej napełni radością jego serce”.

Obecnie Świadkowie Jehowy jeszcze dokładniej rozumieją wiele szczegółów tych „zasadniczych nauk”. Od dziesiątków lat wytrwale rozgłaszają je po całej ziemi. Obyś i Ty, drogi czytelniku, usłyszał tę przyjemną melodię „dobrej nowiny o Królestwie”.
I obyś w porę rozpoznał tych, którzy okazują się zwycięzcami (Objawienie 15:2)

Objawienie 15:2
„I ujrzałem (...) tych, którzy odnoszą zwycięstwo nad bestią i nad jej wizerunkiem, i nad liczbą jej imienia, stojących nad morzem szklanym, mających harfy Boże.”

Ilustracje z polskiego wydania Harfy Bożej z 1930 roku
Opracowanie: Biblia.org.pl.  O tej stronie