ŚWIADKOWIE JEHOWY starają się stosować do zasad ze Słowa Bożego. Dzięki temu w wielu rejonach świata cieszą się dobrą opinią. Niekiedy jednak spotykamy się z brakiem zrozumienia. Zgodnie z powyższymi słowami Jezusa, jako jego naśladowcy byliśmy i jesteśmy prześladowani. Dziś niejedna szczera osoba szukająca informacji o Świadkach Jehowy może być zaskoczona wieloma szkalującymi wypowiedziami na nasz temat. Jest to „kłamliwa i lżąca mowa” przepowiedziana na nasze czasy (zobacz List Judy 17-19). Nie jesteśmy więc zaskoczeni gdy inni fałszywie nas oskarżają o coś złego. Przeciwnie, jest to dowodem, że trzymamy się Prawdy (Mateusza 5:11,12).
Odkąd żyjemy (od 1914 r.) w przepowiedzianym okresie niewidzialnej obecności Jezusa jako panującego Króla (Mateusza 24:3, z greckiego parousia), spadają na nas nienawistne represje. Np. już wiosną 1918 roku, punktem kulminacyjnym działań wymierzonych przeciw Badaczom Pisma Świętego z poduszczenia duchowieństwa było wydanie 7 maja 1918 roku przez władze USA nakazu aresztowania ówczesnego prezesa Towarzystwa Strażnica, J. F. Rutherforda i jego siedmiu współpracowników.
Alexander Macmillan opowiada: „W roku 1918 z racji naszego biblijnego dzieła wychowawczego oskarżono nas o działalność konspiracyjną. Zostaliśmy za winy niepopełnione skazani na osiemdziesiąt lat więzienia. Wszystkich nas podciągnięto pod cztery artykuły i z każdego wymierzono nam po dwadzieścia lat; terminy wyroków miały biec jednocześnie.” Przeczytaj całe wspomnienia (PDF 140 kB).
Rok 1918 — brat Joseph Rutherford w więzieniu, z numerem 8633:

Od tego czasu wielu Świadków Jehowy spotykają niewyobrażalne prześladowania. Oto zaledwie dwa przykłady z pierwszej połowy XX wieku:
Elżbieta Abt*, będąca polskim Świadkiem Jehowy, została aresztowana przez gestapo za poglądy religijne i umieszczona w 1942 roku w KL Auschwitz, podobnie jak tysiące innych Świadków Jehowy w okresie II wojny światowej. Na poniższym zdjęciu widać jej numer obozowy, 24402, oraz tytuł winy więźnia — symbol IBV („Internationale Bibelforschervereinigung”, niem. Bibelforscher — Badacz Biblii).


Elżbieta Abt wspomina: „Usłyszałam przypadkowo jak (lekarz obozowy) mówił: ‘Badaczy Pisma można zawsze rozpoznać’. (...) Była to prawda. Rzeczywiście różniliśmy się od innych. Trzymaliśmy się prosto, nie spuszczaliśmy głowy w dół, nie pokazywaliśmy przygnębienia.Wzrok mieliśmy jasny, bez skrępowania patrzyliśmy drugim w oczy. Byliśmy tam przecież jako świadkowie na rzecz imienia Jehowy.” Przeczytaj całe wspomnienia Haralda i Elżbiety Abtów (PDF 200 kB).


Deliana Rademakers*, Świadek z Holandii, trafiła do obozu KL Auschwitz również w 1942 roku (numer obozowy IBV 25563). Zmarła zaledwie 21 dni po przywiezieniu (przyjmuje się, że w obozach koncentracyjnych przebywało ponad 3000 więźniów oznaczonych kategorią IBV — Świadków Jehowy* — osadzonych za wierność Bogu).
*) Zobacz książkę Teresy Wontor-Cichy Więzieni za wiarę, Świadkowie Jehowy w KL Auschwitz, wyd. Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, Oświęcim 2004.

Nasz Mistrz w czasie swego niesprawiedliwego procesu powiedział do Piłata: „Ty sam mówisz, że jestem królem. Ja się po to narodziłem i po to na świat przyszedłem, żeby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest po stronie prawdy, słucha mego głosu”. (Jana 18:37)
Zapowiedział też: „Ze względu na moje imię [czyli królewską pozycję] będziecie przedmiotem nienawiści wszystkich narodów” (Mateusza 24:9). Zastanów się — które wyznanie jest w naszych czasach „przedmiotem nienawiści wszystkich narodów” — ze względu na niezłomne obwieszczanie i lojalne popieranie Królestwa Bożego?
Czy staniesz po stronie Króla i prawdy o Królestwie, które uświęci imię Jehowy?





PRZEZ SETKI LAT tłumacze, wydawcy i czytelnicy Biblii byli ścigani przez katolicką inkwizycję i skazywani nawet na śmierć. Dlaczego ci wierni mężczyźni i kobiety byli gotowi na takie poświęcenia? Gdyż tak wysoko cenili prawdę ze Słowa Bożego — a jest ona rzeczywiście tego warta.
Kiedy łacina wyszła z użycia, rzekomi chrześcijanie — papieże Grzegorz VII (1073-1085) oraz Innocenty III (1198-1216) — sprzeciwili się tłumaczeniu Biblii na języki prostego ludu. W 1229 roku na synodzie w Tuluzie we Francji zarządzono, że żaden laik nie może posiadać ksiąg biblijnych we własnym języku. Przepis ten bezwzględnie egzekwowała inkwizycja. Niemniej podczas 400 lat jej działalności miłośnicy Słowa Bożego i tak z narażeniem życia dokonywali przekładów Biblii.


Np. pierwszy tłumacz Biblii z języków oryginalnych na angielski, William Tyndale (widoczny na ilustracji), został haniebnie zdradzony i osądzony jako heretyk w 1536 roku. Następnie został publicznie uduszony i spalony. Kilkadziesiąt lat później, w okresie zaciekłej kontrreformacji zniszczono prawie wszystkie egzemplarze Biblii w przekładzie Szymona Budnego na język polski (zobacz artykuł).

Chociaż na różne sposoby i dziś ośmiesza się staranne przekłady Biblii i zniesławia tych, którzy pragną żyć zgodnie z Bożymi wymaganiami — Ty jednak możesz stanąć po stronie prawdy. Może to wymagać odwagi — czy się na nią zdobędziesz?


Opracowanie: Biblia.org.pl